De eerste dagen

De eerste dagen.

Ondertussen zijn we al meer dan 5 weken verder!

Onze kat werd de onze op maandagavond, 25 februari 2013. :-) De vorige blogs schreef ik allemaal die dag, nog voordat we hem gingen halen.

Bij zijn opvanggezin, waar we hem gingen ophalen / In his foster home, where we went to get him

Allereerst het vervolg op het "bench-plan":

Na de thuiskomst die eerste avond, hield ik zijn reisbox open voor zijn bench en hij ging er zelf in, moest hem niet duwen of zo.

Nog in zijn bench, om te wennen aan zijn nieuwe omgeving
Still in his bench, to get used to his new surroundings

De eerste nacht en dag ging het goed in de bench. Tenminste, hij zat daar heel stilletjes zijn nieuwe omgeving op te nemen. Maar natuurlijk was hij enorm ongelukkig, dat zag je gewoon. Hij was uit zijn vertrouwde omgeving gerukt en in een nieuwe vreemde omgeving gezet, met plots 7 mensen rond zich heen in plaats van katten. Als hij had kunnen spreken, dan had hij zeker gezegd: "Ok, 't is goed geweest, breng me nu maar terug naar huis." Hij at niet en dronk niet. We konden hem met niets verleiden en met niets plezieren. We konden hem wel aaien in de bench zonder dat hij gromde of zo. Maar welke keuze had hij, hij kon toch geen kant heen! Het was noodgedwongen ondergaan, maar zonder genot.

De tweede nacht, net toen ik wou gaan slapen, werd hij plots heel actief. Hij miauwde en probeerde met zijn poot allerlei dingen te pakken door de tralies heen. Het waren zijn pogingen om uit de bench te geraken. Hij trok zelfs de deken die over de bench lag, door de tralies heen naar binnen. Je zou kunnen zeggen dat hij zeer druk bezig was met het "herdecoreren" van zijn bench hihi. Het zou onmogelijk zijn voor ons om nog te kunnen slapen op die manier. En zijn klagende miauwen trok me al snel over de streep. Hoe kon ik hem zo nog langer opgesloten laten zitten? Hij moest toch zijn energie kwijt kunnen hè. Dat ging niet in zo'n kleine kooi. Dus waagde ik het erop en liet hem los.

Het loslaten (tijdens de tweede nacht) / Releasing him (second night)

Maar onder de voorwaarde dat onze slaapkamer deur altijd dicht zou blijven. Onze slaapkamer zou als het ware zijn bench worden, zijn veilige haven om van daaruit aan ons te wennen en zo stilletjes aan ons gezin en zijn nieuwe leven te leren kennen.

Het plan was vanaf toen dus om hem zolang mogelijk in onze slaapkamer te houden, tot wanneer hij ons vertrouwt en tammer is.

Dit plan werd al snel een succes. De eerste dagen was hij vooral bezig met zich verstoppen en zodra we hem gevonden hadden, naar nieuwe verstopplaatsen te zoeken. Hij at verschillende dagen helemaal niets. Alles wat ik hem al had aangeboden, had ik gewoon laten liggen op een schoteltje, naast zijn brokjes en drinken. En na 3 dagen hongerstaking, was het plots allemaal weg! :-)

Tegelijkertijd, tegen het einde van die eerste week, veranderde zijn vluchtende houding naar een meer onderzoekende houding.

Uiteindelijk was elke stap voor hem de afgelopen 5 weken steeds een strijd tussen zijn angsten en zijn verlangens. Het was fantastisch om hem te zien groeien en beetje bij beetje hem zijn angsten te zien overwinnen!