De achtste week van Phlox

De achtste week van Phlox.

Zolang hij wekelijks zoveel vorderingen blijft maken, heb ik iets om over te schrijven natuurlijk hihi.

Maandag was de grote dag! Zoals ik vorige keer al zei, wou ik hem toch beginnen loslaten in huis. We sloten alle deuren en blokkeerden de toegang naar boven. Enkel de badkamer lieten we open.

In al die weken dat ik mij zorgen maakte om hem in huis kwijt te geraken, heb ik er niet aan gedacht dat hij wel eens niet uit de kamer zou willen... Ik dacht dat hij er echt op zat te wachten omdat hij steeds vaker achter de deur zat te loeren en nieuwsgierig door de opening keek als de deur even open ging.

Wel, de deur stond open... wij maar wachten... maar hij rende dus echt niet onmiddellijk de kamer uit, hihi. Na eventjes te observeren nam zijn nieuwsgierigheid de bovenhand en deed hij enkele stapjes, om dan weer snel terug de slaapkamer in te vluchten.

En zo enkele keren, waarbij hij toch zelfs achteraan in de badkamer is gaan snuffelen.

Maar daarna had hij er genoeg van. Erger nog, hij dook weg in zijn doos en liet zich lang niet meer zien. En zolang de deur open stond die dag en de dagen nadien, bleef hij voornamelijk in zijn doos onder het bed. Zelfs in zijn hangmatje ging hij niet meer. Daarbij kwam natuurlijk ook nog dat we weer enkele nachten logés op onze kamer hadden gehad.

Het kitteneten dat ik vorige keer voor hem meebracht, had hem duidelijk goed gedaan want zijn stoelgang was eindelijk donkerbruin en terug steviger. Hij at er ook veel vlotter van. Was dus een goede beslissing. Maar zijn darmen reageren duidelijk op stress, want na enkele dagen veel in zijn doos doorgebracht te hebben door zijn angst voor de open deur en al de andere nieuwe dingen die hij in 't weekend meemaakte, had hij op donderdag terug diarree. Zijn stoelgang was weer volledig vormloos. Wel, zo zal ik kennelijk dan altijd zijn emotionele staat kunnen afmeten zeker hè!

Op maandag ving hij zijn eerste vlieg. Daarna ook nog een tweede maar die ontsnapte terug. Natuurlijk kan hij er ondertussen wel meer gevangen hebben, wanneer ik het niet gezien heb. Ik kan het alleen maar hopen! Vind het super dat hij vliegen vangt. :-) We zullen er nu wel over moeten waken dat bijen en wespen onmiddellijk terug buiten gezet worden als die binnen geraken. (Dat deden we sowieso al wel.)

De angst voor de open deur werd er niet meteen beter op, dus ik liet ze spoedig maar af en toe eventjes open staan. En vaker 's nachts dan overdag, omdat ik al snel merkte dat hij overdag vooral angstig reageerde op de geluiden die van overal uit het huis kwamen. En inderdaad, woensdagnacht trok hij opnieuw zijn dappere kattensokken aan en ging de gang op. :-) Ik wist dit snel, want de keukendeur stond kennelijk nog open en ons konijntje Leni begon angstig te stampen. Ze was geschrokken ocharme. Toen ik haar ging troosten, zag ik Phlox snel terug de kamer in vluchten hihi.

Donderdag hoorde ik hem de zitzak weer kneden. Zo schattig. En eindelijk, JA EINDELIJK, op zaterdag, terwijl hij weer die zitzak aan het kneden was, hoorde ik hem ook SPINNEN! YES!

Heb toch weer ander eten meegebracht zaterdag. Zelfde merk, maar ditmaal voor een gevoelig darmstelsel. Hopelijk helpt dit hem wat met zijn gevoelige darmen. (En inderdaad, wanneer ik dit blog schrijf op maandag, was zijn stoelgang alweer veel steviger!)

Ik moet zeggen dat, na 7 weken "opsluiting", het wel heerlijk is dat mijn deur nu geregeld terug open kan staan. Ik heb het gewoon in stappen moeten opsplitsen, net zoals alle andere nieuwe dingen in zijn leven. Af en toe durft hij nu eens een stapje over de drempel te zetten. Maar verder observeert hij liever op veilige afstand, vanuit onze slaapkamer. Wel grappig, ik moet nu geen schrik meer hebben dat ik hem kwijt geraak in huis; hij komt maar al te graag terug naar zijn veilige haven!

Elke dag/nacht laat ik de deur wat langer open en terwijl ik dit blog schrijf, staat ze voor het eerst al bijna de hele dag open en kruipt hij niet meer weg. Hij doet gewoon zijn dagelijkse bezigheden, met wel een extra oogje op de deuropening bij geluid, maar niet meer met een angstige wegduikende houding! Zijn blik is van angstig omgeschakeld naar nieuwsgierig. En dit zelfs na zijn eerste ontmoeting afgelopen nacht met onze nieuwe poes (die we afgelopen zaterdag - 2 dagen geleden - adopteerden), die zelfs tot 2 keer toe zomaar de kamer kwam binnen gewandeld en waar hij overigens ZEER angstig en ongerust op reageerde, maar dus nadien erg vlot van herstelde. En dus niet zoals na de open deur zich ging wegsteken in de doos het grootste gedeelte van de dag vandaag. (En dat vooral omdat onze kattin helemaal geen interesse toonde in hem en hij zich dus absoluut niet bedreigd moest voelen.)

Eerste ontmoeting met onze andere kat.
First encounter with our other cat.

Na het ruiken van al die vreemde katten zaterdagavond (die we aaiden in het asiel en onze nieuwe kat), ging hij plots in het huisje van zijn favoriete kattenpaal slapen, en de nacht nadien ook nog. Bij zijn pleeggezin vluchtte hij daarin toen de dierenarts binnenkwam. Hier bij ons ging hij er tot nu toe enkel in om de brokjes op te eten die ik er soms in leg.

Hij lijkt vandaag beter gezind dan ooit tevoren en de angstige ontmoeting van deze nacht heeft duidelijk geen gevolgen gehad (zelfs eerder positieve dan geen). Dus zodra ik de kans krijg, laat ik zeker weer een ontmoeting toe. Ik weet dat het hem alleen maar goed gaat doen en hem gaat helpen nog meer vorderingen te maken!

Het uitgebreidere verhaal over onze tweede poes en hun eerste en toekomstige ontmoetingen is voor een volgend blog. :-)