De vijfde week

De vijfde week.

Na 2 weken van smeuïge stoelgang, een beetje verbetering op dat vlak. Ik had al een tijd op zijn eten gelet, alleen nog maar droogvoer, maar ook dat hielp niet. Verder gaat alles super met hem, dus ben er nog steeds van overtuigd dat het van de stress is, van de grote veranderingen in zijn leven die toch wel zo goed als dagelijks plaatsvinden.

Wanneer we hem voeren op het bed, rent hij niet altijd meer weg met zijn "prooi". Hij durft het al eens op te eten vlak bij ons.

Ondertussen is al gebleken dat hij dus wel kan grommen. Hij heeft al naar 3 van ons gegromd als we te dicht kwamen in een situatie waar hij niet weg kon en panikeerde. Geen probleem, dan hielden we gewoon terug wat meer afstand.

VOOR HET EERST zagen we hem een kopje geven aan iets deze week! Dat deed hij al die tijd totaal nog niet, aan niets, net zoals hij nog steeds geen enkele keer spon. Het was nog geen uitgebreid kopje, eerder een soort miniduwtje/aanraking met zijn kin, maar het is een begin! Kopjes geven is toch de manier dat een kat laat zien dat hij of zij zich ergens goed voelt hè. Dat ontbrak nog, daardoor wist ik ook dat we nog een lange weg te gaan hadden. Maar naargelang dat hij zich nog niet helemaal op zijn gemak voelde de eerste paar weken, maakte hij toch al ontelbaar veel vorderingen die ik absoluut niet zó snel verwacht had.

Wat hij ook steeds meer doet, is zijn buik laten zien. Nog iets dat laat zien dat zijn vertrouwen in ons groeit!

Lekker relaxen en zijn buikje laten zien / Relaxing and showing his belly

Naast het bed tegen de ladekast staat een doos met boeken (aan mijn mans kant). Ik heb op die boeken een kussentje gelegd en daar ligt hij nu graag op. Het is zelfs zo dat hij daar altijd ligt wanneer ik wakker word. Dan ligt hij naar mij te kijken en zodra hij merkt dat ik wakker ben, begint hij aan zijn dagelijkse avonturen. Hij lijkt letterlijk te liggen wachten tot ik wakker word... :-)

 Één van zijn nieuwe favoriete plaatsjes om te liggen / One of his new favourite places to lie