maandag 25 februari 2013

Het stappenplan

Het stappenplan.

Ik heb onze 5 kids al goed voorbereid. Dat ze nog een tijdje geduld moeten hebben, dat hij eerst helemaal met rust gelaten moet worden en dat ze hem de eerste tijd misschien nog niet zullen kunnen aaien. Dat hij veel tijd gaat nodig hebben om te wennen en dat het misschien zelfs enkele weken of maanden kan duren voor hij zich helemaal gaat kunnen ontspannen en vrij voelen. Dat het vooral belangrijk is dat we zijn ritme en wensen volgen i.v.m. de hoeveelheid aandacht en contact hij wil. Dat we, als we nu allemaal goed ons best doen om met zijn huidige behoeften rekening te houden, hij ons later veel liefde en plezier terug gaat geven.
Ik ga hem gewoon goed observeren en alles met stapjes doen. Ik heb begrepen dat hij het beste in een bench kan starten. Ons huis is erg groot van oppervlakte en dat is voor zo'n kat erg akelig als hij daar nog niet mee bekend is. Dan kan er overal gevaar zitten in zijn ogen en dan zou hij zich dus constant wegsteken. Vanwege zijn schuwheid zal hij niet snel geneigd zijn op onderzoek uit te gaan. Er zijn katten die zo maanden zichzelf onder een bed, bank of kast wegsteken. Dat zou het veel moeilijker maken voor ons om zijn vertrouwen te winnen en hem te helpen.
Maar in een bedekte bench zou hij zich een stuk veiliger moeten voelen dus. Die bench komt in onze slaapkamer, zodat hij toch aan ons kan wennen en niet alleen moet zijn. Want hij is nog nooit in zijn leven alleen geweest hè, altijd tussen andere katten geweest.
Van daaruit gaan we dan stapsgewijze verder werken met hem. De bench komt op mijn bureau tegen de muur, met een deken erover, zodanig dat enkel de voorkant open blijft. Zo zit hij op een aangenamere hoogte en komen wij minder overweldigend over als we hem benaderen of voorbij lopen. Door mijn ziekte (fibromyalgie) werk ik veel vanuit mijn bed, dus hij zal me vaak zien en zo goed aan mij kunnen wennen. Onze kinderen krijgen allen huisonderwijs en zijn daarom ook veel thuis. Ook hen zal hij dus regelmatig zien verschijnen en horen. Mijn kids en ik hebben geregeld urenlange gesprekken hier in mijn bed, dus aan onze stemmen zal hij ook snel gewend zijn. Mijn lief ventje snurkt flink 's nachts, dus misschien krijgt hij dan wel het gevoel dat er nog ergens een kat ligt te spinnen? Hihihi.
Mijn ventje gaat morgen nog een verdieping in de bench maken, zodat hij 2 plekjes heeft om op te slapen, voor in 't geval hij liever niet naast zijn bak slaapt. Het is geen grote bench, want dat ding is natuurlijk niet bedoeld om een kat constant in op te sluiten. Maar voor hem is het nu in zijn situatie wel het beste hulpmiddel om zijn nieuwe leven mee te starten. Later mag hij gerust de bench blijven gebruiken als veilig slaapplekje, als hij dat zou willen.

De bedoeling is dan dat hij na een tijdje de hele kamer kan verkennen (naar het schijnt zou dit het beste 's nachts gaan als we slapen) en dan van hieruit zo steeds wat verder buiten onze slaapkamerdeur. Eventueel vanuit de gesloten bench dan eerst, zodat hij niet direct ergens onder verdwijnt, maar echt de omgeving kan verkennen allereerst met zijn ogen en oren. Hem loslaten in het gehele huis zou ik liever uitstellen tot hij mij, ons of één van ons al wat meer vertrouwt. Ik wil gewoon proberen te voorkomen dat hij ergens lange tijd in angst onder een meubelstuk moet bivakkeren. Eerst aan zijn vertrouwen werken en dan de rest. Als het allemaal op zijn tempo kan gaan, dat komt dat dik in orde. Mij maakt het niet uit hoe lang dit duurt, beter te lang dan te kort. Nadien gaan we eens zoveel plezier van hem hebben en kan hij tenminste echt vrij en gelukkig zijn!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten