De derde week

De derde week.

Al onmiddellijk nadat ik het eerste verslag had verzonden, veranderde de gewoontes van onze kat volledig! Enkele dagen later vroeg een contactpersoon van de Poezencentrale me of ze mijn verslag op hun website mochten zetten, zo mooi en aanmoedigend vonden ze ons verhaal. Ik heb dan maar eerst nog die update toegevoegd omdat hij dus ondertussen weer flink wat vorderingen had gemaakt en dan alles tezamen opgestuurd.

Omdat er ondertussen weer zoveel veranderd is, en ik dit blog al gepland had (was er aan beginnen schrijven de nacht voor we onze kat gingen halen), vond ik het nu de juiste moment om dit blog eindelijk online te zetten. (En ook omdat ik vorige maand gewoonweg geen tijd had.) Zo kunnen de mensen die zijn verhaal hebben gelezen op de website van de Poezencentrale, ook het vervolg te weten komen, indien ze dat zouden willen.

En dat vervolg wordt alleen maar mooier... :-)

De eerste 2 weken waren wel spannend hihi. Elk begin van de dag brachten we door met zaklamp, op zoek naar waar hij dit keer zat. Soms duurde het een tijd voor we hem vonden. We bemerkten al spoedig dat hij heel slim is. Het was zeer zeker de juiste beslissing om hem nog niet in het hele huis los te laten. We zouden hem niet meer terugvinden en hem aan ons laten wennen zou dan heel moeilijk zijn. Hij zou zich wegsteken in kamers en op plaatsen waar wij niet vaak komen. Nu is er minstens 1 persoon bijna constant aanwezig in de kamer waar hij zit.

De derde week had hij ondertussen zo zijn vaste plaatsjes en werd het makkelijker hem te vinden. Zijn vaste "angstschuilplaats" bleef nog een tijdje onder de radiator. Daar bedoel ik mee: waar hij wegkroop als het hem teveel was en zijn angsten hem overweldigden.

Maar verder sliep hij al urenlang onder mijn bed in zijn nestje. Die eerste dagen van de derde week soms zelfs zo lang, dat ik echt ongerust werd. Hij had toen toevallig ook diarree sinds het einde van de tweede week en dat gecombineerd met zijn plotse vele slapen, deed me halverwege de week mij voornemen om de volgende avond met hem naar de dierenarts te gaan, moest het vele slapen tegen dan niet verbeteren.

Wel, je raadt het misschien al: de volgende dag deed hij niets dan rondlopen en spelen de hele dag. :-) Dus, geen dierenarts die avond. De dag nadien sliep hij WEER de hele dag. Ik was daarom wel opnieuw een beetje ongerust, maar misschien was het gewoon een aanpassingperiode. Hij had ook dagelijks veel nieuwe dingen te verwerken en ik vermoedde dat zijn diarree daar ook door kon komen (wat ook naar voren kwam in alle informatie die ik erover opzocht in verschillende bronnen). Moest het al een tamme geruste kat geweest zijn, dan had ik sowieso met hem naar de dierenarts gegaan. Maar nu vermeed ik dat liever, omdat dit het hele vertrouwensproces enorm zou schaden en de vorderingen van de afgelopen weken teniet zou doen. De diarree is niet echt plat, maar zijn stoelgang is gewoon smeuïger dan zou moeten, en stinkt dan ook wat harder.

Maar zoals ik al vermoedde, dat lange slapen tussendoor was gewoon tijdelijk zijn nieuwe patroon. Een soort overgangsperiode naar zijn nieuwe dagleven. Hij bracht meer en meer tijd door met wakker zijn overdag en spelen met ons, ons observeren, buiten kijken, enz. Steeds meer ging hij ook slapen wanneer ik ging slapen.

Verder is die zachtere stoelgang het enige probleem, want hij eet & drinkt goed, is heel actief en zijn vacht glanst alsof die opgeblonken is. En aangezien hij nog steeds niet geaaid of aangeraakt wil worden door onze handen, niet spint en geen kopjes geeft, weet ik dat hij nog steeds niet volledig op zijn gemak is, wat zich waarschijnlijk uit in zijn darmstelsel. Zolang al die andere factoren in orde zijn, zie ik geen reden om hem de stress aan te doen van hem te pakken/vangen en naar de dierenarts te brengen. Op dit moment ben ik er zelfs zeker van dat dit vooral veel schade zal doen in plaats van goed.

Omdat hij die derde week plots veel onder mijn bed ging slapen, kon ik hem veel beter observeren. Het was echt heerlijk om hem in een bolletje opgerold te zien slapen vlak onder mij!

Ook bracht ik voor de zoveelste keer enkele veranderingen aan in onze kamer. Hij kreeg er een tweede krabpaal bij en weer meer plaatsjes om te onderzoeken. Vlak nadat ik klaar was met alles op zijn plaats te zetten en te stofzuigen, en ik terug op mijn bed zat, ging hij al op onderzoek uit en de positieve opwinding en nieuwsgierigheid straalde van hem af! Weeral vorderingen. :-)

Ik kocht allerlei speeltjes voor hem, maar uiteindelijk blijkt hij vooral gek op een eenvoudig koordje dat gewoon uit een oude broek komt!

Hij blijkt supergek te zijn op spelen met ons. En het leuke in een gezin van 7 is dat er elke dag wel iemand bereid is om mee te doen. Al snel reageerde hij heel enthousiast als we het koordje al maar te voorschijn haalden! Dan vloog hij zo snel hij kon, naar zijn speelplaats (op dat moment nog onder het bed).

Spelen met het koordje (favoriete speeltje) vanonder het bed /
Playing with the string (favourite toy) from under the bed

Tijdens die derde week sprong hij ook al eens op het bed om te komen kijken. Altijd maar kort, maar toch weeral dapperder dan de week ervoor. Soms bleef hij zelfs eventjes zitten, al was het dan wel steeds in het verste hoekje van mij verwijderd. ;-)

Dapper zitten op het bed / Bravely sitting on the bed

Onder het bed had ik een doos staan met oude foto's in. Hij lag daar graag op. Maar ik maakte me wel wat zorgen over die foto's, dus haalde ze eruit en zette de doos leeg terug. Blij dat hij was met die lege doos! Ik hoor hem er regelmatig hevig inspringen. Hij slaapt er soms in, verzamelt zijn speelgoed erin... Kortom, wat een simpele doos al niet kan betekenen voor een kat!

Op het einde van de derde week kwam hij eindelijk uit onze handen eten! Weer een overwinning!

De laatste dag ontdekte ik dat hij op ons bed durfde liggen wanneer ik slaap. Ik was net wakker en probeerde nog wat te slapen, toen ik hem over mij en het bed voelde lopen. Een tijdje later, toen ik dacht dat hij al weg was, draaide ik me om en botste ik met mijn voet tegen hem! (Voet onder de dekens, hij er bovenop.) Ondanks dat mijn voet dus tegen hem kwam, bleef hij toch liggen. Wat mij vertelde dat dit niet zijn eerste keer was hihi. Hij schrok zelfs al niet meer van mijn beweging en mijn voet die tegen hem kwam. :-)

's Nachts kwam hij dapper een tijd lang op het bed zitten vanwege een insect dat op het plafond zat. Zelfs een tijdje vlak naast mijn slapende echtgenoot, totdat hij bewoog in zijn slaap hihi. De jachtdrang was dus eventjes sterker dan zijn angsten.

Jagen op een insect / Hunting an insect

Mijn ventje ziet hij het minst van ons allen, want hij is overdag werken en 's nachts komt hij natuurlijk enkel slapen op onze kamer. Dus van hem heeft hij nog het meeste schrik. Mijn ventje moet maar een beetje bewegen in zijn slaap, en hij duikt al ineen of vlucht zelfs snel ergens onder. Dat gaat duidelijk wat langer duren. Hij at eveneens wel al vlees uit de hand van mijn man, dus dat komt ook nog wel goed.

Zaterdag liet ik hem voor het eerst mee eten toen ikzelf ook iets aan het eten was... Wel, dat had hij dus onmiddellijk door, want de volgende dag zat hij braaf naast mijn bed te bedelen zodra ik iets aan het eten was! Hihi.

Bedelen om eten / Begging for food

Hij leert echt supersnel, ondervonden we al vaak ondertussen!