maandag 25 februari 2013

De keuze

De keuze.

Diezelfde (vrijdag)avond nog keken we op de website bij de aangeboden adoptiekatten en er kwamen er 3 in aanmerking voor onze gezinssituatie. Nee, eigenlijk maar 2! Maar die derde was absoluut de mooiste en trok mij ook echt aan vanwege het probleem dat erbij vermeld stond: schuwheid. Was er zeker van dat we hem de liefde en zorg zouden kunnen geven die hij nodig had om van zijn probleem af te raken! Maar ik vreesde dat we net door zijn probleem misschien geen kans maakten om hem te krijgen. Ik liet mijn man nadien kijken en kiezen, en hij koos resoluut voor nr. 3... : de schuwe kat. Ok. Maar we moesten er dan dus rekening mee houden dat we deze kater misschien niet gingen krijgen. Hoewel ik vermoedde dat hij perfect kon zijn voor ons. Ik zou ook liever hem nemen dan die andere twee. Gewoonweg omdat die andere twee volgens mij veel meer kans hebben een thuis te vinden dan hij, omdat zij geen problemen hadden.  Dus wij laten weten aan de Poezencentrale dat we een keuze gemaakt hadden en ze gingen ons laten terugbellen door degene waarbij hij in opvang zat. De man aan de telefoon herhaalde ook nog eens dat deze poes wat problemen heeft met schuwheid en of dat we dat hadden opgemerkt op de site. Maar dat houdt me dus inderdaad niet tegen. Ik heb zo al meerdere dieren gehad die in het begin zo waren, en nog veel erger zelfs, toen ze bij mij kwamen. We krijgen dat wel in orde. Mijn tweede dochter heeft net hetzelfde talent als ik: goed en snel contact met dieren kunnen leggen. Ze is gek op dieren. Ze heeft er ook veel geduld voor over. Dieren fladderen ook snel rond haar als ze ergens op bezoek is waar er zijn. En onze andere kinderen houden ook allemaal van dieren. Ze hebben van kindsbeen af geleerd om lief te zijn voor dieren en er goed voor te zorgen, en we hebben altijd dieren gehad, zowel binnen als buiten. Mijn derde dochter wil al vele jaren een poes. Dus voor haar is dit een droom die uitkomt!

Ik vind het wel een veel beter systeem, zo werken met opvanggezinnen. Dat is toch wel een stuk beter voor het welzijn van een dier dan in zo'n asiel zitten. Maar natuurlijk zijn opvanggezinnen niet zo makkelijk te vinden hè, dus ik begrijp wel dat er daardoor alsnog veel katten in een asiel terecht komen. Dat gaat niet anders. Nog altijd beter dan op straat, waar ze zich enkel voortplanten en er zo nog meer thuisloze katten bijkomen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten