Phlox week 10 + 11, Nuri week 2 + 3

Phlox week 10 + 11, Nuri week 2 + 3.

Sinds Nuri bij ons woont, is Phlox hard veranderd. Hij is veel meer open gebloeid, dapperder en (positief) brutaler geworden. Vooral tegenover Nuri zelf. Hij is gek op haar, maar meer in "kitten-stijl". Daar bedoel ik mee: hij rent achter haar aan als ze snel wegloopt. Hij stopt vlak achter haar, komt met zijn neus tegen haar staart. Hij doet haar niets, maar zij schrikt zich een ongeluk, want meestal hoort ze hem niet aankomen en zit hij dus recht in haar gezicht als ze zich dan omdraait. Daardoor krijg hij nog steeds wel eens wat kletsen van haar. Ze is vreselijk bang van hem. Want ja, hij is nog jong, vol met kittenstreken, maar hij is al een stuk groter dan zij is, hè! Ze ziet hem duidelijk niet als kitten, maar als reusachtig en zeer intimiderend. Wat hij maar niet kan begrijpen ocharme. Wat hij daarbovenop ook nog gaan doen is wanneer zij dus begint te grommen tegen hem: hij zet zijn haren omhoog om nog groter te tonen ter verdediging. Wat Nuri dan op haar beurt nog meer in elkaar doet kruipen. Ze spreekt zijn taal niet (normale kattentaal) en daardoor reageert ze verkeerd, waar hij dan weer van in de war raakt en daardoor de situatie ongewild nog erger maakt.

Maar in werkelijkheid is het allemaal niet zo dramatisch als mijn uitleg misschien overkomt.

Ik werk elke nacht met hen om hen aan elkaar te laten wennen. Ik geef hen samen eten en speel met Nuri waar Phlox bij is. Hij doet nog steeds niet mee, al heb ik hem al wel enkele keren zover gekregen om naar zijn speeltje te grijpen. Nuri vergeet zijn aanwezigheid soms volledig wanneer ze in een spel verwikkeld is, waardoor ze dan weleens vlak bij hem terecht komt. Maar haar grommen is al veel korter en minder geworden. Ook probeer ik hen beide af te leiden wanneer Nuri op hem gromt en hij achter haar aan wil of haar blijft aanstaren. Hij is niet meer zo onderdanig tegen haar als de eerste weken. Ik kan zijn ongeduld wel begrijpen omdat Nuri duidelijk zijn signalen niet goed interpreteert.

Maar het gaat elke dag beter. Ten slotte is Nuri nog maar 3,5 week bij ons! We verliezen dat soms uit het oog omdat we Phlox al langer hebben en het lijkt wel of we verwachten dat Nuri gelijk moet oplopen met zijn vorderingen, vooral ook omdat zij veel socialer naar ons toe was bij aankomst dan Phlox in het begin. Maar hij had nu eenmaal 8 weken langer de tijd om hier al te wennen hè!

De eerste 2 weken zagen we Nuri niet zoveel overdag. Maar de derde week dook ze overdag steeds vaker op. Ook durft ze sinds de derde week meer rond te lopen in andere kamers. In het begin rende ze dan snel weg zodra we haar "betrapten", maar nu mogen we haar zelfs in andere kamers aaien.

Phlox herken je niet meer terug! Hij loopt/rent door heel het huis. Ook overdag! In het begin liep hij voorzichtig rond, in een sluiphouding. Grappig om te zien. Maar nu loopt hij vrij gerust en stoer overal rond. Hij schiet soms nog wel snel weg als er iemand aan komt gelopen. Maar vaak blijft hij ook gewoon zitten waar hij zit.

Laatst zat ik in de zetel met mijn laptop (het meeste van wat ik doe met de katten speelt zich nog steeds 's nachts af omdat ik dan rustig met hen kan werken in een omgeving zonder afleiding). Toen mijn batterij bijna leeg was, ging ik mijn laptop terugbrengen naar mijn slaapkamer. Wanneer ik terug kwam in de woonkamer, lag Phlox op de plaats in de zetel waar ik net daarvoor zat!

Ik gaf hem een keertje wat zalm in de keuken, rechtstreeks uit de koelkast. De week nadien ging ik 's nachts eens kijken in de koelkast... Wie zat er natuurlijk direct klaar onder de keukentafel? Hij is toch zo slim hè!

Hoewel het niet de bedoeling is om onze katten in de toekomst altijd mee te laten genieten van onze gezinsmaaltijden, is het op dit moment nog steeds een handig hulpmiddel om de goede relaties tussen zowel hen met ons als tussen henzelf, te bevorderen. Dus voorlopig gaan we hier nog even mee door. Zodra we een hond hebben, zal dit sowieso moeten veranderen, dus moeten we nu nog goed gebruik maken van de gelegenheid. :-)

Sinds Phlox zich zo vrij voelt zich door het huis te bewegen, zijn zijn gewoontes in mijn kamer ook veranderd. Hij beweegt zich vrijer en heeft nu meerdere favoriete slaapplaatsen. Hij ligt niet meer elke nacht op dezelfde plaats. Hij slaapt nu ook wel eens graag op mijn zomerschoenen. Eigenlijk elke plaats waar hij toegang toe heeft op mijn kamer, gebruikt hij nu als slaapplaats.

Nuri beperkt zich nog steeds tot 2 plaatsen: overdag boven in één van de schappen op de gang en 's nachts beneden op haar kattenpaal.  Maar dat zal bij haar ook nog wel veranderen wanneer ze langer bij ons is. Ondanks hun grote verschillen op het moment van adoptie, maken ze toch duidelijk soortgelijke fases door tijdens hun aanpassingsperiode bij ons. En ik las al elders dat dit vaak net zo is bij andere geadopteerde katten.

De vreselijke stoelganggeur van Nuri is al een beetje minder, maar nog steeds niet normaal. Maar aangezien het bij Phlox 2 maanden geduurd heeft voordat zijn diarree volledig stopte, ga ik Nuri's probleem toch ook minstens zoveel tijd geven. Net zoals bij Phlox toen, gaat het verder goed met haar. Ze is minder actief dan hij, maar ze is dan ook geen jonge poes meer, dus lijkt me dat ook logisch. Wanneer ik met haar speel, gaat ze toch steeds heviger uit de bol! Het enige waar ik me soms wel wat zorgen over maak, is haar eetpatroon. Ze eet echt weinig. Wel, ze lust vooral weinig. Het uitproberen van verschillende merken en smaken helpt wel goed, want soms zit er dan iets bij dat ze wel graag lust en ze vlot opeet. Daar blijven we dus maar gewoon mee doorgaan. Ik schrijf ook op wat ze lust en wat zeker niet. Van de brokjes die we hebben is ze niet zo gek. Maar van nat voer soms nog minder. Dus nu zet ik haar brokjes gewoon weg wanneer ze nat voer krijgt 's nachts. Tegen de ochtend is het dan meestal wel op en krijgt ze haar brokjes terug. Wat er nog over is van het nat voer 's morgens en ze dus niet graag lust, komt dan bij Phlox terecht. Ze is natuurlijk een stuk kleiner dan Phlox en geen alleseter zoals hij, dus misschien eet ze dus eigenlijk wel normaal voor haar grootte. Zoals ik al opmerkte, ze is nog niet zo lang bij ons, daar moeten we nog steeds rekening mee houden.

Phlox daarentegen... Hij is een stuk gegroeid sinds hij hier is en ook dikker geworden! Ik let op zijn eten, maar langs de andere kant ben ik me er ook van bewust dat hij nog groeit, dus al te veel beperking wil ik er niet opzetten. Hij woog 5 kilo toen hij hier aankwam. Spijtig dat we dat nog niet kunnen controleren, want ben er zeker van dat het al flink wat meer is ondertussen!

Sinds Nuri er is en Phlox achter insecten jaagt, werd er met hem veel minder gespeeld. Maar daardoor bemerkte ik al snel dat dit invloed had op zijn gedrag tegenover Nuri. Ik hoorde elke nacht het grommen van Nuri toenemen. Dus heb ik ons gezin daar attent op gemaakt, dat we er aan moesten werken terug elke dag zoveel mogelijk met hem te spelen. En sindsdien neemt het grommen terug af. Hij is terug wat kalmer in haar buurt. Door hen goed te observeren en dit in combinatie met de informatie die ik al vergaarde via het programma van Jackson Galaxy, kon ik dit probleem gelukkig vlot opsporen voordat het uit de hand liep. Ben fier op mijn kinderen dat zij zo goed luisteren en meewerken. Eveneens een belangrijke reden om de relatie tussen onze katten niet aan het toeval over te laten, is de geplande uitbreiding van ons gezin met een hond. Nuri is niet gewend aan een hond, dus voor haar zal dit de moeilijkste aanpassing zijn. Hoe minder dat ze daarnaast dan ook nog bang moet zijn van Phlox, hoe beter. En omdat we nog niet weten wanneer precies onze hond gaat komen, maar al wel dat het snel kan zijn, telt momenteel elke inspanning!

Onze hoofdtaken op dit moment bestaan dus uit Nuri zich goed doen voelen wanneer Phlox in de buurt is; en Phlox voldoende energie doen kwijtraken zodat hij kalmer is in Nuri's buurt.

Nuri moet altijd eens grommen als hij dezelfde plaats betreedt waar zij op dat moment is. Maar tegenwoordig laat hij zich gelukkig niet meer zo intimideren en loopt gewoon door, waar hij voordien nog achteruit ging en soms terug wegging. Ben ik blij mee, want zo leert zij dat hij eigenlijk geen bedreiging is en het niet op haar gemunt heeft. Ze vertonen geen enkele agressie tegenover elkaar. Al zou iemand dat waarschijnlijk wel snel denken als je hen in conflict hoort. Maar dit is enkel het gevolg van Nuri's angst en het daaruit voorkomend verdedigingsgedrag van beide katten. Ik ben er zeker van dat zich dit mettertijd vanzelf oplost. Maar met het vooruitzicht op onze hond, moeten we toch actief proberen dit proces in goede banen te leiden en niet aan het toeval over te laten waardoor het waarschijnlijk veel langer zou duren en voor onnodig extra spanning zou zorgen bij de komst van onze hond.

Een vast favoriet plekje van Nuri is de raam naast onze voordeur. Daar zit ze graag naar buiten te kijken. In het begin was dit een probleem, want wanneer Phlox haar daar volgde, sloeg ze in paniek omdat ze natuurlijk het gevoel had dat hij haar pad blokkeerde.

Maar toch is ze daar blijven naartoe gaan. Wat toch duidelijk wil zeggen dat haar angst voor Phlox haar instincten en voorkeuren niet teniet doet. Net zoals ze nog steeds soms zelf naar de slaapkamer komt en nieuwsgierig eens komt kijken. Ze is hier al meermaals voor de raam komen zitten en komen rondwandelen, ondanks Phlox zijn aanwezigheid. Dus het is net zoals bij Phlox, een kwestie van tijd dat haar natuurlijke nieuwsgierigheid en instincten haar angsten zullen overwinnen!

Phlox respecteert wel degelijk Nuri's vaste plaats: haar krabpaal. En vergeet niet dat die eerst wekenlang van hem geweest is hè. Toch betreedt hij die niet wanneer zij erop zit. Hij is er ook niet echt in geïnteresseerd. Wel in de raam erachter en het uitzicht. Dus wanneer ze even niet kijkt of weg is, gaat hij er pas langs om door de raam naar buiten te kijken. Hij is toch zo lief hè. Ze komt er nog wel achter! :-)

Zeer zeker één van de grappigste gedragingen van Phlox tegenwoordig zijn zijn "klaagliederen". :-) Wanneer hij en ik 's nachts terugkeren naar onze slaapkamer en dus het bezoek aan Nuri tot een einde is gekomen, begint hij altijd wild te doen. Het ziet eruit en klinkt als pure frustratie. Hij begint dan enkele minuten wild rond te springen en te rennen en luidkeels klagend te miauwen! (Lijkt op het geluid van de krolse siamees van mijn moeder vroeger.) Datzelfde geklaag uit hij soms ook wanneer ik hem ervan weerhoud achter Nuri aan te rennen. Het klinkt zo grappig! Ook erg meelijwekkend hihi. Hij zal toch nog even geduld moeten hebben. Zolang ze hem nog afwijst, zal hij het nog even moet houden bij zijn superschattige klaaggezang!